Ewangelia
św. Maciej - figura

 

ew33

XVIII Niedziela Zwykła

„Nie potrzebują odchodzić; wy dajcie im jeść!”

 

Mt 14,13-21

Gdy Jezus to usłyszał, oddalił się stamtąd w łodzi na miejsce pustynne, osobno. Lecz tłumy zwiedziały się o tym i z miast poszły za Nim pieszo. Gdy wysiadł, ujrzał wielki tłum. Zlitował się nad nimi i uzdrowił ich chorych. A gdy nastał wieczór, przystąpili do Niego uczniowie i rzekli: „Miejsce to jest puste i pora już spóźniona. Każ więc rozejść się tłumom: niech idą do wsi i zakupią sobie żywności!” Lecz Jezus im odpowiedział: „Nie potrzebują odchodzić; wy dajcie im jeść!” Odpowiedzieli Mu: „Nie mamy tu nic prócz pięciu chlebów i dwóch ryb”. On rzekł: „Przynieście Mi je tutaj!” Kazał tłumom usiąść na trawie, następnie wziąwszy pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo, odmówił błogosławieństwo i połamawszy chleby dał je uczniom, uczniowie zaś tłumom. Jedli wszyscy do sytości, i zebrano z tego, co pozostało, dwanaście pełnych koszy ułomków. Tych zaś, którzy jedli, było około pięciu tysięcy mężczyzn, nie licząc kobiet i dzieci.

 

Rozważanie:

 

Tak mało dla tak wielu! Jak to było możliwe? Cud rozmnożenia chleba, jakiego dokonał Jezus, wyjawia pewien sekret, jak to jest możliwe: zanim „wiele” nasyci wszystkich trzeba wydobyć ze schowków na światło dzienne „mało”. Co zostało nam powierzone? Co przechowujemy w naszych „torbach podróżnych”? Ewangelia zaprasza nas, byśmy nie byli sknerami i wyciągnęli z nich „chleb i rybę”! „Gdy każdy da, to co ma, wszyscy będą syci”. Nie jest to żadna naiwna moralna maksyma służenia innym, ale prośba Pana, by nasze „trochę” powierzyć błogosławieństwu Bożemu! Dajmy szansę łasce!
Nie zawsze trzeba nam dzielić się tym, co materialne. Gdy rozdaje się wiarę i miłość, nie pomniejsza się ich. Takie jest przesłanie dzisiejszej Ewangelii. Gdy uwierzymy w to przesłanie, i my będziemy gotowi dzielić się z innymi tym, co sami otrzymaliśmy od Jezusa. Tylko tak możemy przeciwstawić się cynizmowi w świecie, w którym mimo nadmiaru wszelkiego rodzaju dóbr, wielu umiera z głodu. Nie ma na co czekać. Dzielmy się tym, co mamy!