Ewangelia
św. Maciej - figura

 

ew104

II Niedziela Adwentu

Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego!

 

Łk 3, 1-6

 

Było to w piętnastym roku rządów Tyberiusza Cezara. Gdy Poncjusz Piłat był namiestnikiem Judei, Herod tetrarchą Galilei, brat jego Filip tetrarchą Iturei i kraju Trachonu, Lizaniasz tetrarchą Abileny; za najwyższych kapłanów Annasza i Kajfasza skierowane zostało słowo Boże do Jana, syna Zachariasza, na pustyni. Obchodził więc całą okolicę nad Jordanem i głosił chrzest nawrócenia dla odpuszczenia grzechów, jak jest napisane w księdze mów proroka Izajasza: Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego! Każda dolina niech będzie wypełniona, każda góra i pagórek zrównane, drogi kręte niech się staną prostymi, a wyboiste drogami gładkimi! I wszyscy ludzie ujrzą zbawienie Boże.

 

 

Rozważanie

 

Ewangelia dzisiejsza nawołuje byśmy podjęli trud przemiany, byśmy pozwolili Bogu wyprostować kręte ścieżki naszego życia, byśmy zaczęli dążyć do doskonałości. Ale nie mamy tego czynić wyłącznie dla siebie. Nasze nawracanie ma być także znakiem dla innych. Często nie zdajemy sobie sprawy jak bardzo inni patrzą na szczerość naszych czynów, na to, czym tak naprawdę żyjemy. I nie zdajemy sobie sprawy jak często możemy być dla innych prorokiem. Chrzest święty, który wszyscy przyjęliśmy czyni nas dziećmi Bożymi i daje nam udział w potrójnej misji Chrystusa: kapłańskiej, królewskiej i prorockiej właśnie. Od nas zależy na ile pozwolimy Bogu działać w nas i przez nas.